นิทานเรื่องนกกือโว้


นกกื๊อโว้

image

 

 

นานมาแล้ว มีตายายชาวกะเหรียง (ยางดำ) ทำไร่ไถนาอยู่ที่ริมป่า ตาเป็นห่วงว่าสัตว์ป่าจะเข้ามากินพืชผลจึงไปปลูกกระท่อมที่ปลายนาเพื่อเฝ้าไร่

ส่วนยายก็อยู่ที่บ้าน วันหนึ่งมีฝนตกหนักพายุพัด สัตว์ป่าก็วิ่งมาที่ไร่นาของตายาย ตาจึงเอาหน้าไม้ที่ลูกอาบยาพิษยิงไล่สัตว์ จนสัตว์ป่าแตกหนีกลับไปในป่า

ฝ่ายยายที่อยู่ที่กระท่อมได้ยินเสียงฝนตก พายุพัดก็เป็นห่วงตา พอฝนซาลงก็เดินออกจากบ้านเพื่อไปดูว่ากระท่อมปลายนาที่ตาอยู่จะเป็นอย่างไร

ฝ่ายตามองเห็นยายเดินตะคุ่มๆ มาก็คิดว่าเป็นสัตว์ป่ากลับเข้ามา จึงเอาหน้าไม้ลูกอาบยาพิษยิงไป ก็ได้ยินเสียงยายร้องว่า “สูมายิงข้าทำไม” ตาก็ตกใจวิ่งออกไปประคองร้องไห้ บอกว่า “คิดว่าเป็นวัว” ยายไม่เชื่อ คิดว่าตาคิดนอกใจจึงทำร้ายตน จึงร้องว่า “สูใจคด เอาหน้าไม้ยิงเราตาย” แล้วก็สิ้นใจตาย ตาก็จัดหาฟืนมาเผา และตัวเองก็นอนเคียงข้างยายเพื่อให้ไฟเผาไปด้วยกัน

พอตายไปแล้ว ตากับยายก็ไปเกิดเป็นนกกื้อโว้ นกชนิดนี้จะไม่นอนร่วมที่เดียวกัน พ่อนกแม่นกจะจับคอนนอนคนละที่ จับต้นไม้คนละต้น ห่างกันพอแลเห็นกันได้ นกตัวผู้ร้องว่า “กื้อโว้ กื้อโว้” แปลว่า “คิดว่าเป็นวัว” ตัวเมียจะร้องตอบว่า”ก๊ด ก๊ด” แปลว่า “คด ๆ” หมายถึงที่ว่า “สูใจคด เอาหน้าไม้ยิงเรา

 

นิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับความเชื่อของนิทานพม่า (ไทยใหญ่)

Digg This
About these ads



    ใส่ความเห็น

    Fill in your details below or click an icon to log in:

    WordPress.com Logo

    You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Twitter picture

    You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Facebook photo

    You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Google+ photo

    You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Connecting to %s



%d bloggers like this: