นิทานเรื่อง นางผมหอม


นางผมหอม

 

image

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงยากจนคนหนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านทุก ๆ วันนางจะออกไปขุดเผือกขุดมันในป่าอยู่มาวันหนึ่ง นางไปขุดเผือกขุดมันกับเพื่อน ๆ ๔-๕ คน ทุกคนเตรียมน้ำดื่มใส่กระบอกไม้ไผ่ไปด้วย เมื่อขุดเผือกขุดมันได้มากก็เตรียมตัวจะกลับบ้าน ขณะนั้นท้องฟ้ามืดครึ้มฝนทำท่าจะตก นางจึงเทน้ำในกระบอกทิ้งเพื่อจะรองเอาน้ำฝนมาดื่ม แต่ฝนกลับไม่ตก ขณะเดินทางกลับนางหิวน้ำมาก ขอน้ำเพื่อบ้านดื่มเขาก็ไม่ให้ นางจึงเดินหาน้ำไปเรื่อย ๆ พอดีไปพบน้ำปัสสาวะของช้างเผือก ด้วยความกระหายจึงก้มลงวักน้ำดื่มอย่างรวดเร็วต่อมาไม่นานนัก นางก็ตั้งครรภ์แล้วคลอดลูกเป็นผู้หญิง เมื่อเด็กหญิงโตขึ้นก็ไปเล่นกับเพื่อนบ้าน เพื่อน ๆ ล้อว่าเป็นลูกไม่มีพ่อ

เย็นวันหนึ่ง ลูกสาวร้องไห้วิ่งกลับบ้านมาถามแม่ว่า

“ทำไมเพื่อนล้อว่าข้าไม่มีพ่อ พ่อของข้าเป็นใคร”

ลูกสาวถามอย่างนี้วันละหลายครั้ง ฝ่ายแม่ทนรบเร้าไม่ได้จึงบอกลูกสาวว่า

“พ่อของเจ้าคือพญาช้างเผือก”

วันหนึ่ง ลูกสาวแอบหนีแม่ไปตามหาพ่อ เมื่อเดินทางเข้าไปในป่าไม่นานนักก็เจอวัวป่าเด็กหญิงจึงถามวัวป่าว่า

“พบพ่อข้าไหม”

“พ่อของเจ้าเป็นใคร” วัวป่าถาม

“พ่อของข้าเป็นพญาช้างเผือก” เด็กหญิงตอบตามคำบอกเล่าของแม่

“ไปไกล ๆ ข้าไม่รู้เดี๋ยวขวิดไส้ทะลักเลือดหยดหนึ่งก็ไม่ให้ตกถึงดินนะ” วัวป่าไล่เด็กหญิงให้หนี เด็กหญิงเดินทางต่อไปอีกไม่ไกลนักก็พบกับควายป่า

“เห็นพ่อของข้ามาทางนี้ไหม” เด็กหญิงเอ่ยถามควายหวังจะได้รับคำตอบที่พอใจ แต่แล้วก็ได้รับการไล่ตะเพิดหนีอีกครั้ง

เด็กหญิงเดินคอตกหนีควายป่าไปพบกับช้างป่า แล้วก็ถามคำถามเดิม และได้คำคำตอบจากช้างป่าว่า พ่ออยู่ในป่าลึกอีกด้านหนึ่งแม้กระนั้นก็ตามเด็กหญิงก็ไม่ท้อใจคงดั้นด้นเดินเข้าไปในป่าลึก ต่อมาไม่นานนักจึงได้พบพญาช้างเผือกสมดังใจปรารถนา แต่ก็ไม่แน่ใจนักว่าพญาช้างเผือกนั้นคือพ่อของตน จึงใช้คำถามเดิมถามพญาช้างเผือกว่า “เห็นพ่อของข้าไหม”

“พ่อของเจ้าเป็นใคร” พญาช้างเผือกถามอย่างสนใจ

“พ่อของข้าเป็นพญาช้างเผือกอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้” เด็กหญิงตอบพร้อมจ้องมองหน้าพญาช้างเผือก

“เออ ถ้าเจ้าเป็นลูกของข้าจริงให้ขึ้นขี่คอข้า ถ้าข้าสะบัดหลุดแสดงว่าไม่ใช่ลูกของข้า หากไม่หลุดแสดงว่าเป็นลูกของข้า ถ้าผลการพิสูจน์ปรากฏว่าเป็นลูกของข้าจริงข้าจะพาเจ้าไปอยู่ในปราสาท”

เมื่อพญาช้างเผือกสร้างเงื่อนไข และให้สัญญาอย่างนี้แล้ว พลันก็ให้เด็กหญิงขึ้นขี่คอแล้วสะบัดอย่างแรง เด็กหญิงไม่หลุดตกจากคอช้างแต่อย่างใด พญาช้างเผือก จึงพาลูกสาวไปอยู่ปราสาทกลางป่าลึก ส่วนอาหารการกิน พญาช้างเผือกได้ เก็บผลไม้ป่ามาให้ลูกกินทุกวัน

กาลต่อมาลูกสาวพญาช้างเผือกเติบโตเป็นสาวสวยสะพรั่งตา มีผมยาวสลวย วันหนึ่งพญาช้างเผือกกลับมาจากเก็บผลไม้และดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมนานาพรรณ แล้วเรียกลูกสาวพร้อมกับกล่าวว่า

“เนียงต็วลสัตรา ตำเลียะเซาะ โมเอิวอ็อบปกาออย”

“นางตวลสัตรา ปล่อยผมมาพ่อจะอบดอกไม้ให้ลูก”

พญาช้างเผือกจะอบผมให้ลูกสาวทุก ๆ วันจนผมของนางมีกลิ่นหมอตลบอบอวลไปไกล พ่อจึงตั้งชื่อลูกสาวว่า “นางผมหอม”

อยู่มาวันหนึ่งมีข่าวเล่าลือว่า มีพญาช้างเผือกเชือกหนึ่งอาศัยอยู่ในปราสาท กลางป่าลึกกับลูกสาวคนหนึ่งซึ่งนางนั้นมีผมหอม เป็นที่ร่ำลือของชาวบ้านที่ออกไปหาของป่าและได้พบนางกลางป่าลึก พญาช้างเผือกหวงลูกสาวมาก จึงไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ปราสาทแห่งนั้น ข่าวลือได้ยินถึงเจ้าชายแห่งเมือง “เทวานิเวศ”

วันต่อมาเจ้าชายเสด็จประพาสป่า และแอบทอดพระเนตรอยู่ห่าง ๆ ปราสาท เพื่อพิสูจน์ข่าวลือนั้นเป็นจริงแท้ประการใด สักครู่พญาช้างเผือกก็นำผลไม้มาให้ลูกสาวกิน และนำดอกไม้หอมมาอบผมให้ ส่วนเจ้าชายทอดพระเนตรเห็นเช่นนั้นแล้วจึงตรัสให้ทหารไปแอบฟังว่า พญาช้างเผือกจะพูดกับลูกสาวว่าอย่างไรบ้าง เพื่อจะจำมากราบทูลให้พระองค์ตรัสถาม

พญาช้างเผือกได้ทำหน้าที่ของตนเสร็จแล้วก็ออกป่า เจ้าชายจึงสวมรอบเป็นพญาช้างเผือกเรียกนางผอมหอม โดยเลียนเสียงและคำพูดของพญาช้างเผือก ทันทีที่ตรัสจบนางก็ปล่อยผมยาวสยายออกมา เจ้าชายจึงดึงผมของนางไว้ และตรัสให้เปิดประตูประสาท นางก็ยอมเปิดให้โดยดี เมื่อก้าวพ้นออกมาจากประตูแทนที่จะได้พบพ่อเช่นเคย แต่ต้องพบผู้ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน ทำให้เกิดอาการพิศวงงงงวย เล็กน้อย เมื่อทั้งสองพูดคุยกันจนเป็นที่เข้าใจดีแล้ว นางก็มีจิตพิสมัยต่อเจ้าชายเช่นกัน เจ้าชายทรงพานางผมหอมเข้าไปอยู่ในเมืองด้วยกัน

กล่าวถึงพญาช้างเผือก เมื่อกลับมาจากเก็บดอกไม้ผลไม้ ตามปกติก็เรียกลูกสาวให้ออกมารับ แต่ก็เงียบกริบ จึงตัดสินใจพังประตูปราสาทเข้าไป แต่หาพบนางไม่ พญาช้างเผือกเศร้าสลดเสียใจมาก เกิดอาการคลุ้มคลั่งวิ่งชนบ้านเรือนและต้นไม้ล้มระเนระนาด

ข่าวพญาช้างเผือกอาละวาดครั้งใหญ่ ทราบไปถึงเจ้าชายและนางผมหอม นางสงสารพ่อ จึงขอร้องให้เจ้าชายพาไปพบพ่อ และเชิญพ่อเข้ามาอยู่ในเมืองด้วยกัน พญาช้างเผือกมีความปิติยินดีอย่างยิ่ง จึงตกลงไปอยู่กับลูกสาวและเป็นช้างคู่บารมีของเจ้าชายตลอดไป

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าบุคคลย่อไม่ตั้งอยู่ในความประมาท

 

บทความที่เกี่ยวข้อง

 สูตรไม่ลับสำหรับหมักผมสวย |hair

 การดูแลรักษาผมยาว

อบไอน้ำผม ทำเองก็ได้ ง่ายจัง

 ผ้าไหมไทย รีดอย่างไรให้เรียบ

การทำความสะอาดผ้าไหมไทย |Thai silk

มาทำเกลือขัดผิวใช้เองกันเถอะ

อบไอน้ำผม ทำเองก็ได้ ง่ายจัง

การวัดขนาดหน้าอกเพื่อเลือก Size ของเสื้อชั้นใน Bra…

Digg This
About these ads



    ใส่ความเห็น

    Fill in your details below or click an icon to log in:

    WordPress.com Logo

    You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Twitter picture

    You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Facebook photo

    You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Google+ photo

    You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Connecting to %s



%d bloggers like this: