อ้ายขี้มูกย้อย อ้ายตาแฉะและอ้ายเกาหิด


อ้ายขี้มูกย้อย อ้ายตาแฉะ อ้ายเกาหิด

 

อ้ายขี้มูกย้อย  อ้ายตาแฉะ อ้ายเกาหิด

 

มีเด็กสามคนเป็นเพื่อนกัน เด็กคนหนึ่งจะมีน้ำมูกไหลอยู่ตลอดเวลา จนใคร ๆ เรียกว่าอ้าวขี้มูกย้อย เด็กคนที่สองตาแฉะ มีแมลงหวี่มาตอมตาอยู่ตลอดเวลา จึงมีชื่อว่าอ้ายตาแฉะ เด็กคนที่สามเป็นโรคหิดตามตัว ทำให้มีอาการคันต้องเกาอยู่ตลอดเวลา คนทั้งหลายก็เรียกว่าอ้ายเกาหิด วันหนึ่งเด็กทั้งสามมาตกลงกันว่าต่อไปนี้แต่ละคนจะไม่เกาหิด ไม่ปัดแมลงหวี่ที่มาตอมตา ไม่เช็ดขี้มูกที่ย้อยลงมา ทั้งสามคนก็พยายามอดทนแต่ในที่สุดก็ทนไม่ไหว อ้ายขี้มูกย้อยจึงเล่าเรื่องให้เพื่อนฟังว่า “พ่อของเรามีฆ้องใบใหญ่ พอดีทีก็เสียงดังพรืด” พอพูดคำว่าพรืด อ้าวขี้มูกย้อยก็ป้ายจมูกเช็ดขี้มูก

อ้าวเกาหิดจึงเล่าเรื่องตนบ้าง “พ่อของเรามีฟักลูกใหญ่มากเลย”  เพื่อน ๆ ก็ถามว่าใหญ่แค่ไหน อ้ายเกาหิดก็ถลกกางเกงขึ้นมาชี้ที่ขาว่า “ใหญ่เท่าขาแน่ะ” แล้วก็ได้เกาขาด้วย อ้ายตาแฉะได้ทีก็โบกไม้โบกมือร้องว่า “เราไม่เชื่อเจ้าทั้งสองดอก” ก็เลยได้มีโอกาสปัดแมลงหวี่ที่มาตอมตา

นิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับความเชื่อของนิทานพม่า (ไทยใหญ่)

Digg This



    ใส่ความเห็น

    Fill in your details below or click an icon to log in:

    WordPress.com Logo

    You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Twitter picture

    You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Facebook photo

    You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Google+ photo

    You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

    Connecting to %s



%d bloggers like this: